रिहड़ु खोलू - भगत राम मंडोत्रा
हिमाचले च छैल नज़ारे मिलदे
हिमाचले च छैल नज़ारे मिलदे ।
सिद्धे सादे लोक प्यारे मिलदे ।।
खड़े पहाड़ बर्फ डुग्घे नदी नाळ ।
वण बाग बगीचे न्यारे मिलदे ।।
रिहड़ू खोळू धारां पधरे हार ।
पौड़ी खेतां दे नज़ारे मिलदे ।।
चोळे डोरू कुर्ता सुथणु घघरी ।
रीहड़ेयां सलमे सितारे मिलदे ।।
सुहाळू बबरू छल्ली रोट रेहड़ू ।
भुज्जी पतरोड़ू करारे मिलदे ।।
मक्की धान कणक सब्जियां दाळीं ।
जड़ बूटी फळ फुल सारे मिलदे ।।
लम्मे गोरे बांके गभरू 'भगता' ।
छैळ नारां नैण कज़रारे मिलदे ।।
बखबख हर रुआज है
देश म्हारा भारत असां जो इस पर नाज़ है ।
छैळ बांका लिस्कदा, ये धरतिया दा ताज है ।।
वक़्त औणे पर सबो इक जुट खडोंदे दुस्सदे ।
बोलियाँ चाहे बखरियां, बखबख हर रुआज है ।।
सैह जख्मां जो कदी सुकणा जरा भी देण नी ।
बोलदे तित्थू नफरतां, पाळने पर नाज़ है ।।
रोज़ बीड़ा पर तणोंदा ये पड़ेसी बेशरम ।
इस मुये जो इक पुराणी बेइलाजी खाज़ है ।।
सरहदां पर रोज़ बम्बां दे परसद्दे बोलदे ।
बेगुनाहां उप्परें रोज़, गिरदी हुण गाज़ है ।।
बोलणे दी छुट बणाई लोक फिरण मजाक अज ।
देश द्रोही मंगण सबूतां, कती नी लाज़ है ।।
सैह घाओ देइ जांदे खूब गहरे रोज ही ।
ऐथु गिणती फ़ाइल बणाई, भेजणे दा काज़ है ।।
इक ज़माने वाद जागी कौम मेरी दोसतो ।
सुर सुरीला ताल निखरी, राग नोंआं साज है ।।
बेटियां फिकरां करण पढण गुणन दियां खूब अज ।
अध पढ़े पुतरां बिहायी बाप लेंदा दाज़ है ।।
देश खातिर जान देणे ते बड़ा बलिदान नी ।
फौजियां हथ देश तेरे दी 'भगत' अज लाज़ है ।।
मेरा बाग बसदा रैह
मेरा देश हसदा रैह ।
मेरा बाग बसदा रैह ।।
रैहण महफूज़ सरहदां ।
अंदर अमन लसदा रैह ।।
भाई चारा खूब फ़ळे ।
बैर बन्ना धसदा रैह ।।
दुध फट्टे नी, दहीं बणे ।
थिंदा पारु रसदा रैह ।।
बंडां होण बरोबरियां ।
इक्को घर न ठसदा रैह ।।
ज़ोर ज़ुल्म नह्ठाणे जो ।
कमर कोई कसदा रैह ।।
जांदा रस्ता कुस पासें ।
‘भगत’ कोई दसदा रैह ।।
सरहदां पर जाई लड़दा कोई कोई
सरहदां पर जाई, लड़दा कोई कोई ।
वीर ब्होते हन, पर मरदा कोई कोई ।।
डब्क-डब्बी वरदी पायी वीर सिपाही ।
जान अपणी हत्थें धरदा कोई कोई ।।
मतलबे तांईं कित्ते, करम भलाई दे ।
होण पुन चोखे, पर सरदा कोई कोई ।।
ज़ी कुसी दा तरसाणा, होंदा पाप बड़ा ।
जाणदे सारे, पर डरदा कोई कोई ।।
हमदरद बैठी महलां तां सारे बणदे ।
दीन दुखियां जाई, रळदा कोई कोई ।।
अजकले दे गुरु चेलेयां दी कुण बोले ।
द्रोण अर्जुने जो हुण, घड़दा कोई कोई ।।
अमलियां जो बस कसमां खाणे दे चस्के ।
आदतां बुरियाँ तां, छड़दा कोई कोई ।।
लोकराज इक मख़ौल बणाया नेतेयां ।
वोट पाई चेता, करदा कोई कोई ।।
इश्क दा चन्हां मितरो खूब करी डुग्घा ।
छाळ मारण मत्ते, तरदा कोई कोई ।।
माँ बबां जेहा साहूकार कुण 'भगत' अज ।
करज़दार 'न सारे, भरदा कोई कोई ।।
याद ओंदे सैह नियारे दिन
याद ओंदे सैह नियारे दिन ।
फौजी बणी कदी गुज़ारे दिन ।।
घरां ते दूर बसदा इक टब्बर ।
वजोगण रातां, बणजारे दिन ।।
रैहणा सैहणा जोगियां दा ।
विहोतयो कदी कुंआरे दिन ।।
जागी गुज़रीं हनेरी रातां ।
होण लोकां दे उजियारे दिन ।।
ओबरिया रखे बर्दी मैड़ल ।
हाखीं बिच तरदे प्यारे दिन ।।
देश-अणख सिरें रखी गुज़ारे ।
'भगत' ठंडे कदी करारे दिन ।।
हाख दस्से कोई क्या मज़ाल लोको
म्हारा पड़ेसी है क़माल लोको ।
रोज़ रोज़ करदा इक बवाल लोको ।।
राज करे कोई, काज करे कोई ।
गल कुसने करनी ये सवाल लोको ।।
दावत खाण कोई लाहौर जाई ।
कीमत चुकाण ऐथु रखबाल लोको ।।
वपारी लाभ चाहे नेता कुरसी ।
भुगतदे तां जवान हर हाल लोको ।।
सबक सिखाणे दियां कोरियां बुड़कां ।
शहीदां दे घरां बुरे हाल लोको ।।
कुते दा लींगणा कदी सिधा होया ?
कोस्तां करा हज़ारां साल लोको ।।
कसूर अपणेयां दा 'भगत' नहीं तां ।
हाख दस्से कोई क्या मज़ाल लोको ।।
कन्धे भारत जिन्हा पर टिकेया
फौजा दा कानून क़ायदा असां दिखेया ।
जानी देणे तांईं कुथी भी नी लिखेया ।।
दुश्मणे अगें कायरता दसणा है गुनाह ।
बस हर जवानें होंदा है येहो सिखेया ।।
सिपाही कसमां खांदे कने खूब निभांदे ।
ज़मीर नी होंदा होरना साहीं बिकेया ।।
सिखलाई पढ़ाई फौजियां खास बणादी ।
फर्ज़ निभाणा तिन्हां होंदा खूब सिखेया ।।
जवान रैहंदे सैहंदे घणी मुसिबतां ।
जिन्हां जो होरना सुपनेयां नी दिखेया ।।
रोज सुखना करदा 'भगत' परमेसरे अगें ।
थकण नी कन्धे भारत जिन्हां पर टिकेया ।।
किछ करदे नी
असां बस रौळा पांदे, किछ करदे नी ।
असां बस गीतां गांदे, किछ करदे नी ।।
कोई डुबदा मरे चाहे लुट्टे पिट्टे ।
असां बीडियो बणांदे, किछ करदे नी ।।
चुणी सरकारां पंज साल कुरलांदे ।
असां बस वोटां पांदे, किछ करदे नी ।।
मौकें शौकें दारू पी टल्ली होयी ।
असां नाच्चियां पांदे, किछ करदे नी ।।
घरें किछ होर बाहरे तांईं बखरे ।
असां सूआंग रचांदे, किछ करदे नी ।।
सुखसांत पुछदे जाई घर फौजियां दे ।
असां बोतल इक मुकांदे, किछ करदे नी ।।
शरीफां डरांदे, गुंडेयां ते डरदे ।
नक्के दिया सेधी जांदे, किछ करदे नी ।।
कम्मे दिया बारिया असां ठसरी जांदे ।
भत पहली पैंठी खांदे, किछ करदे नी ।।
दुये दे घरें कारजां च फुमणी पाई ।
झगड़ेयां असां करांदे, किछ करदे नी ।।
वक़्ते च पैरां पोंदे बड़का बणाई ।
नहीं तां असां पखलोंदे, किछ करदे नी ।।
होछ्छेँ पाया गोछा, लगाये क़ि दस्से ।
कहावतां सच करांदे, किछ करदे नी ।।
जिसदी गुड्ड़ी चढ़दी उस पिछें चली पोंदे ।
होआ दिखी पूणा लांदे, किछ करदे नी ।।
लोकां भड़काई लड़ाई मरोआई ।
गल अपणी असां बणादे, किछ करदे नी ।।
पड़ोसें जाई दर्द बंडांणे बहानें ।
अपु दिखी फुल्ली नी समांदे,कुछ करदे नी ।।
'भगत' अभिनेता राजनीति दे या फिल्मी ।
असां फोटू कन्नें खिचांदे, किछ करदे नी ।।
धरती पर स्वर्ग होंदे
पीढ़ियाँ दे इक दूजे तांईं फर्ज़ होंदे ।
अपु बिच चुकाणे तांईं मते क़र्ज़ होंदे ।।
बखरे ज़माने बख बख खूबियां खामियां ।
अपणे अपणे सुख, अपणे दुःख दर्द होंदे ।।
जुग रूप बदलदे, भगवान नी बदलोंदे ।
बिधान बदलणे जो जणासां मर्द होंदे ।।
जीणे दी जंगां होंसले वाळे जितदे ।
डरपोक हथ पैर सर्द, मुंह जर्द होंदे ।।
छैळ निभाणे चुकाणे वालेयां दे 'भगत' ।
घर अंगण इसा धरती पर स्वर्ग होंदे ।।
जेठ महीनें नखरा माड़ा धुप्पा दा
जेठ महीनें नखरा माड़ा धुप्पा दा ।
गर्मी दिंदी सेक कराड़ा धुप्पा दा ।।
स्याळें करदे जीव जुगाड़ा धुप्पा दा ।
गुणगान करोआंदा जाड़ा धुप्पा दा ।।
बदलोंदे मौसम कदरां भी बद्दलदे ।
बरसाती होये कधियाड़ा धुप्पा दा ।।
अज प्रदूषण पसरेया चोह्यीं पासें ।
कैंटें कित्ता खूब कबाड़ा धुप्पा दा ।।
धरती पर धुंध बणी नैं छतरी छाई ।
दुस्से नी मुंह, भर धियाड़ा धुप्पा दा ।।
निग्घापण छैळ फिरी मिल्ले ना मिल्ले ।
सांभी रखणा इक तरमाड़ा धुप्पा दा ।।
अम्बर दी नीली सुथरी चादर गुम्मी ।
रंग उडेया दिख्खा, गा:ड़ा धुप्पा दा ।
कुदरत दी सौगात बचाई लै मित्रा ।
नीं तां देणा पोणा भाड़ा धुप्पा दा ।।
बस कम्म चलाणे जोगी ही चाहीदी ।
क्या करना पायी नैं साड़ा धुप्पा दा ।।
सबना जो अपणा ज़ायज हिस्सा मिल्ले ।
होये नी कुत्थी जमबाड़ा धुप्पा दा ।।
अणमुल दौलत सहजी संभाळी रखणी ।
नीं पाणा भाऊ रंगाड़ा धुप्पा दा ।।
जुग जुग तिक चलदी रैह पहाड़ी पंची ।
"भगता" पढ़दा रैह पहाड़ा धुप्पा दा ।।
गर्मी रोज़ हाखीं गुआळा दी
गर्मी रोज़ हाखीं गुआळा दी ।
जीवां जंतुआं जो बुआळा दी ।।
ये फ़ळ मनुखां दियां करणियां दे ।
कुदरत विकट बाटां छुआळा दी ।।
बांयीं बौड़ियां दियां कदरां छडी ।
बोहटी हैण्ड पम्प खंगाळा दी ।।
लू बाढ़ सुनामी कनें शीत लहर ।
बेवक़्त जिंदगांनियां मियाळा दी ।।
खेत-खड़ैतरीं खुणी घर बणी गै ।
धरत साह तांईं, जगह भाळा दी ।।
जणासां
धरतिया रहणे लाइक बणादियां जणासां ।
बहन बेटी कई रोल नभांदियां जणासां ।।
न मैं न तुसां होंदे, न अज ये दुनिया होंदी ।
जिम्मेदारियां जेकर, न उठादियां जणासां ।।
मर्द तां बस मालक ही होंदे मकाना दे ।
संभाली सजायी घर बणांदियां जणासां ।।
रिश्ते नाते संभाली सुआरी बरती ।
बणी मेहड़ी टब्बरां चलांदियां जणासां ।।
चोंह दिबारां अन्दर रहणे दे दिन बीते ।
खूब मर्दां ने कन्धा मिलांदियां जणासां ।।
मर्दां जो 'भगत' पैसे कमाणें दा गुमान ।
चौबीस घन्टे फ़र्ज़ां निभांदियां जणासां ।।
बेटियां
अम्मा बापुये दियां जान बेटियां ।
होंदियां दो कुलां दा मान बेटियां ।।
चांयें सारे रिश्तेयां निभांदियां ।
होन क़जो फिरी परेशान बेटियां ?
सुपने सजाई जांदियां सोहरियां ।
जळण किंहिया सैह जुआन बेटियां ?
बरोबरी दा बखान सारे करदे ।
हन रोक टोक ते हैरान बेटियां ।।
फिरण भेड़िये माहणुआं रूप धरी ।
डरियां सहमियां सावधान बेटियां ।।
मापेयां दा रखदियां सदा खियाल ।
बेटेयां सांहीं बलबान बेटियां ।।
भेजदा अणमोल तोहफा कुदरत दा ।
भागां वाळे घर भगवान बेटियां ।।
हर मैदाने 'च मारदियां बाजियां ।
सुल्झियां समझियां गुणवान बेटियां ।।
इनहां बगैर कदी वंश नी बधदे ।
कोखा क़जो होण कुरबान बेटियां ?
तोपां चलाण बम्बर झाझां उडाण ।
'भगत' अज देशे दा गुमान बेटियां ।।
गहणे दादियें दबाये ओबरिया
दाणे पेडुयें रखाये ओबरिया ।
गहणे दादियें दबाये ओबरिया ।।
जदी कदी खुशियां दे मौके आये ।
बच्चे दाईँयें जणाये ओबरिया ।।
दरी चादर सुआटर कोटियां अम्मा ।
कपड़े ट्रंकुड़ुयें जचाये ओबरिया ।।
नरेरी अंदर बठाईयां नुंहआं ।
नोंयें ब्याहत्यो सुआये ओबरिया ।।
कुड्डें भांडे बर्तन, कड़ियाँ पर बिलगां ।
खिंदोलु लेहफ चणाये ओबरिया ।।
स्यालें तां गर्म तोंदिया बिच ठंडे ।
असां दिन कई बीताये ओबरिया ।।
जाहलू भी कमाये कपात 'भगतें' ।
जुटी अम्मा सोठु लगाये ओबरिया ।।
जबर ज़ोरे दियां जितां नित नी रहदियां
जबर ज़ोर दियां जित्तां, नित नी रहदियां ।
बरसाती दियां नदियां, नित नी बहदियां ।।
इश्क मुश्क छुपायो कदी भी नी छुपदे ।
होआं तिन्हा कथां सबना ने कहंदियां ।।
जवानियां दी उमगां, समुद्रे दी लहरां ।
उठी करी बेला सबेला पक्का ढहंदियां ।।
पतंगां उड़ी ऊपर जितनियां भी जाण ।
खायी घड़मेलियां धरती पर आंदियां ।।
दबोया धुखदा लावा, बाहरें ओंदा ।
क़ौमा जुल्म ज़बरदस्ती, नित नी सहदियां ।।
डुबे सैह जे तरना जाणे
डुबे सैह जे तरना जाणे ।
सच्ची गल बोली गै सयाणे ।।
जाई उचाईयां रिड़कदे ।
जेहड़े घाटू हन पुराणे ।।
जग ज़ाणी जितणे ते पहलें ।
माहणु अप्पु जो जित्ती जाणे ।।
जोश होश दा मेल ज़रूरी ।
जे सुच्चे सुथरे कम कमाणे ।।
बड़ा गुमान नी खरा 'भगता' ।
उड़े सैह धरती पर आणे ।।
फिकरां होणा लगियां
नोईयां जड़ां सरहोणा लगियां ।
पुराणियां सारीं कटोणा लगियां ।।
वक़्त बदलेया बिश्वास बदलोये ।
मानतां भी तां बदलोणा लगियां ।।
जेहड़े होंदे थे कदी मसीहा ।
तिन्हा बुराईयां होणा लगियां ।।
समाज बदलेया सोच बदलोये ।
बीड़ां पुट्टी करी पोणा लगियां ।।
सजांदियां थीं दीबारां जेहडीं ।
सैह तसबीरां उखड़ोणा लगियां ।।
क्या होंगा बागां बूटेयां दा ।
'भगत' भाऊ फिकरां होणा लगियां ।।
होआ दिखी पूणा लगांदे लोक
होआ दिखी पूणा लगांदे लोक ।
शेर कदी बिल्ली बणी जांदे लोक ।।
पहलें जख्मा लगांदे फिरी पिछें ।
हाल पुछी पिपळीं छिड़कांदे लोक ।।
भड़काई सिखाई भले माणसां ।
अगें करी पिछें छुपी जांदे लोक ।।
नकली हसी बणावटी ब्योहार ।
असलियतां बखूबी छुपांदे लोक ।।
दुये ते आस रखदे निभाणे दी ।
अपणी बारिया घट पुगांदे लोक ।।
बड़ियां दुकानां पूरियां कीमतां ।
रेहड़ियां पर घट ही चुकांदे लोक ।।
'भगता' मतियां उम्मीदां मत रखदा ।
मुंह दिखी परिहिये लगांदे लोक ।।
भला बुरा ज़रा दिखणा पोणा
भला बुरा ज़रा दिखणा पोणा ।
भुल्लां ते लोको सिखणा पोणा ।।
अपणे आपे पछाणा भाऊ ।
नी तां बिण मुलें बिकणा पोणा ।।
झंझड़ां तूफानां ज़ोर बड़ा ।
पैरां जमाई टिकणा पोणा ।।
अंगणे सरोहे जीजू कंडु ।
किछ तां लोको छड़िकणा पोणा ।।
बिगड़े भाऊ असां समझाणे ।
नी मनगे तां झड़िकणा पोणा ।।
हर बखें दुश्मण घेरी बैठे ।
'भगत' बीड़ बन्ना जिकणा पोणा ।।
कुसजो पता ये जिंद काहलू मुकी जाये
चलदा साह पता नी काहलू रुकी जाये ।
मंजिल आई नेड़ें काहलू ढुकी जाये ।।
कोस्त करदे रहणा तारे तोड़ने तांईं ।
होयी सकदा अम्बर ही हेठ झुकी जाये ।।
अजहें करने कराणे तांईं ब्होत बाक़ी ।
भांडे भरी रखा, खुह काहली सुकी जाये ।।
तुसां नेड़ें औआ मैं किछ नोआं सुणादा ।
मेरा लिखणे सुणाने दा चा चुकी जाये ।।
'भगत' दो पल बही गल दिले दी कही लैंदे ।
कुसजो पता ये जिंद काहलू मुकी जाये ।।
पीड़
तैं मुकायी दित्ते, तू मुकणे च नी आई ।
पीड़े तू साहूकारणी, मैं करजाई ।।
रही क्या होर गिया, तौळी तू दसी दे ।
करी लैंदे हिसाब, अज दिंदे मुकाई ।।
जेठ महीने जिंहियां सूरज बदळां च ।
तेरे लुक लुकैड़े, जान दित्ती सुकाई ।।
तंदरुस्ती सांभी संभाळी रखणी ।
तैं अणमुलिया नेमता दी कद्र कराई ।।
छैळ स्नेहे तेरी बेरहमियां पीड़े ।
जीणे क़नें 'भगत' जाण पछाण कराई ।।
कोई फकोंदा रैहे
असां तळी सुहाळू खाणा कोई फकोंदा रैहे ।
असां उड्ड़रा मेलें जाणा कोई फकोंदा रैहे ।।
ढक्की ढकोई रैहणे जो सोहरा रोज गलांदा ।
असां झुंड कदी नी पाणा कोई फकोंदा रैहे ।।
गोहरे च आयी जेठ लमियां खंगारां लगांदा ।
असां सिर ज़रा नी ढकाणा कोई फकोंदा रैहे ।।
खेतां च कम्म करी पसीना पोये रंग बदलोये ।
ड़ीपुये ते राशन लाणा कोई फकोंदा रैहे ।।
बांयीं ते पाणी किंह्यां करी ल्योणा कमर दुखदा ।
असां नळका ज़रा घुमाणा कोई फकोंदा रैहे ।।
घरें बणयो दा अड़ेयो केकी सुआद नी ओंदा ।
जसींपुर पिज्जा बर्गर खाणा कोई फकोंदा रैहे ।।
ज़णेती जाये बगैर व्याहे दा मज़ा नी औंदा ।
डीजें झमाकड़ा नचाणा कोई फकोंदा रैहे ।।
नोयें फैशन रीत रिवाज़ां सिखणे तांईं टी वी ।
नाटकां जो खूब चलाणा कोई फकोंदा रैहे ।।
कों रडांदे चली गै
दखाणे तांईं दखांदे चली गै ।
नभाणे तांईं नभांदे चली गै ।।
खास रिहा नी किछ गलांणे जो तां ।
टाहे - टपाहे सणांदे चली गै ।।
चुप करी दिखदे रैह टुटदे बाड़ ।
चोर डंगरां दड़कांदे चली गै ।।
उम्मीद थी जिन्हा मा-बब्बां जो ।
पाणिये तांईं कळांदे चली गै ।।
पाणियां दिक्खी नें डरने वाळे ।
कागदी किस्ती तरांदे चली गै ।।
बुराइयां गट्ठी बन्हीं लेइयां ।
छैळ गल्लां जो भलांदे चली गै ।।
सरुंहां थिहालियां कदी जम्मियाँ ।
मन्ने मारी समझांदे चली गै ।।
भले दिनां जो निहालदेयां 'भगत'।
बड़ु पक्के, कों रड़ांदे चली गै ।।
आजादी
अजहैं भी गुलामिया दा अहसास क़जो ?
फिरदा हर माहणु एथु बदहबास क़जो ?
संबिधान तां बोलदा सब हन बरोबर ।
बणे एथु फिरी आम कोई खास क़जो ?
हक्क लैणें तांईं उधम सुहाई रचदे ।
फर्ज़ निभाणे बारिया होण उदास क़जो ?
तरक्किया बहानें वोट मंगणे वाळे ।
करदे सिर्फ दिखावे तांईं प्रयास क़जो ?
लुटेरे बुड़कां मारा दे चोंह पासें ।
देशभगत लेया करा दे बणवास क़जो ?
उजड़ियां फसलां किसान करदे ख़ुदकुशी ।
मुट्ठी भर मुआवजा, करदे मज़ाक क़जो ?
स्टेजां चढ़ी गिणाईयां कामयाबियां ।
ज़मीनां पर हन सुझदियाँ बकवास क़जो ?
कदी न कदी संगलां टुटणा ज़रूर है ।
तूफानां औणे दा है आभास क़जो ?
आयी कुनी होरनी हरणियां मुश्कलां ।
लोकां पाळे ये अंधे बिसुआस क़जो ?
मिली करी है रैहणी सच्ची आजादी ।
इतणा पक्का 'भगता' तिज्जो बिशुआस क़जो ?
सिफारिशा बाहजी कोई नी पछान मितरा
सिफारिशा बाहजी कोई नी पछान मितरा ।
पोंहचा बाहजी दुसदा नी भगवान मितरा ।।
मेहनता दी खाद कितनी भी पा क्यारियां ।
फुल होण पैसे दे ज़ोरे ने जुआन मितरा ।।
भाई कुथी भतीजा, तां कुथी बेईमानी ।
जे घट है कुथी तां, हुनरे दी पछाण मितरा ।।
सिर्फ बोलणे जो, बोलणे दियां आजादियां ।
सच बोलणे बाले झेलदे, नुकसान मितरा ।।
फुलां दी बाड़ियां, कंडे नी सरोहण देणे ।
अपणे देशे पर 'भगत' करदा गुमान मितरा ।।
तां गल्ल होर होंदी
असां दिख्खी ने वोट पांदे, तां गल्ल होर होंदी ।
कित्ते वादे नेता निभांदे, तां गल्ल होर होंदी ।।
गरीबी हटाणे वाळे अप्पु अमीर बणी बैठे ।
झुठ्ठियां कसमां ओ नी खांदे, तां गल्ल होर होंदी ।।
लोकां दी मजबूरी दा फायदा उठाणे वाळे ।
इन्सान बणी करी दखांदे, तां गल्ल होर होंदी ।।
चतर लुटेरे सैह असां जो लुटोणे दा बड़ा चा ।
ज़रा अक्ला दी जे कमांदे, तां गल्ल होर होंदी ।।
'भगत' जन-सेबकां दी सेबा जनता करदी दिक्खी ।
लोकां ते छुन्नियां नी छुआंदे, तां गल्ल होर होंदी ।।
चलदे राज अजकल चोरां दे
चलदे राज अजकल चोरां दे ।
पोंबारे खूब घसटोरां दे ।।
बेईमानी दी हद्दां टुटियां ।
घपळे भी अरबां करोडां दे ।।
जींदे जळी जांदे पत्रकार ।
होण जांच बगैर निचोड़ां दे ।।
बिच बजारें लुटी जांदी लाज ।
होंसले बड्डे मासखोरां दे ।।
दिनें जोगी राती जो भोगी ।
होण जै जैकारे जोरां दे ।।
लोको ये लोकराज कदेहा ।
ज़रजोरू खतरें कमज़ोरां दे ।।
उठी खड़ो 'भगता' नी झेलणे ।
हुण ये जोर जुल्म झुठोरां दे ।।
बिरासतां दी संभाल करा
सब ते पहलें अप्पु ते सुआल करा ।
कुण है कदेहा फिरी पड़ताल करा ।।
जोरां वाळेयां जो तां सारे पुछदे ।
रती कमजोरां दा भी ख्याल करा ।।
बणे रस्तें चल्ले तां क्या चल्ले ।
लग्ग पैछड़ां लगाई कमाल करा ।।
हर भ्यागा दी संझ ज़रूर होंदी ।
बजुर्गां दी खरी की दिखभाल करा ।।
फर्ज़ कर्ज़ चुकाई करी ही मुक़दे ।
वादा निभाइयां तां हर हाल करा ।।
होई सकदियां चूकां कुसी ते भी ।
भुल होणे पर मसां तां मलाल करा ।।
जिंदगी जोड़ जमा दुःखां दरदां दी ।
रोज़ नोआं इक नोखा धमाल करा ।।
भेड़ चालां भेडां जो ही मुबारक।
अपणी बत्त चलणे दी मज़ाल करा ।।
जड़ बिन बूटे खड़सुक होई जांदे ।
'भगता' बिरासतां दी संभाल करा ।।
खेतर खिल्ले निहाळदे हाळां जो
खेतर खिल्ले निहाळदे हाळां जो ।
खड़ैतरां हुण रोंदियां भाळां जो ।।
माहणु सुआरथां दी हदां लंघे ।
गायीं बछड़े रोंदे घराळां जो ।।
मज़बूरियां माहणु शहर पज़ाये ।
घर गरां सुन्न मसुन्ने तरकाळां जो ।।
फंग सरोहेयो पंछी दूर गै ।
चिड़ा चिड़ी तरसदे संभाळां जो ।।
अणगिणत लड़ियाँ गिढ़ मिढ़ होईयां ।
कुण सुलझाये उळझे सुआळां जो ।।
तू भी अज थकणा लग़्गा ओ 'भगता' ।
कुण गोहये हुण खड़े कुआळां जो ।।
अग भड़के तां रोटियां सिकदे लोक
अग भड़के तां रोटियां सिकदे लोक ।
कुसदा क्या जलैया, नी दिखदे लोक ।।
सुआरथां ढकी शराफ़तां ओढ़दे ।
शीशा दसा तां मुंह मड़िकदे लोक ।।
मुसीबत बेले मैहरम नी बणदे ।
जख्मा पर लूण खूब छड़िकदे लोक ।।
दसणे जो पहणदे सफेद लिबासां ।
काळा करी देस धन गड़िकदे लोक ।।
बोलणे जो तां हमदर्द गरीबां दे ।
जे सामणे औण तां झड़िकदे लोक ।।
पापां दी पोल पंड खुलदी ज़रूर ।
पकड़ोई जाणे पर फड़िकदे लोक ।।
याद ओये तां
याद ओये तां कुसी ने गलाई देआं ।
दौड़ी चली ओंगे, हक बस पाई देआं ।।
असां पुले हेठ गुज़री गैयो पाणी नी ।
मुड़ी ओंगे बस स्नेहा भजाई देआं ।।
जिंदगी तेरी खैर मंगदेयां गुजरी ।
तिजो नी भुल्ले, चाहे तू भुलाई देआं ।।
टेढ़े मेढ़े रस्तें हंडा दी जिंदगी ।
रिड़की गै तां हथ पकड़ी उठाई देयां ।।
जाहलू असां थकी जांगे चलदे चलदे ।
कवता कोई 'भगते' दी सणाई देआं ।।
छैळ मुखड़ा हसदा रैह
छैळ मुखड़ा, हसदा रैह ।
मत्थें भाग, बसदा रैह ।।
चिणना इक देहा रस्ता ।
कुत्थु जाणा, दसदा रैह ।।
चोट रती की लग्गे तां ।
हत्थ कूळा, झसदा रैह ।।
कदिया तक मिन्नतां करगे ?
कुण एड़ियां घसदा रैह ?
इक नज़र भरी दिखणा दे ।
न फिरी मन तरसदा रैह ।।
मोहब्बत घट नी होये ।
‘भगत’ जफ्फियां कसदा रैह ।।
लोईं खूब जगाईयां मितरो
प्रीतां खूब, लगाइयां मितरो ।
रीतां खूब, नभाइयां मितरो ।।
टेकी मत्थे, सुखनां कितियां ।
मनतां खूब, मनाइयां मितरो ।।
माफी मंगी, कन पकड़ी नै ।
धोंसां खूब, जमाइयां मितरो ।।
पुन होये नी, पाप किते नी ।
कितियां खूब, कमाइयां मितरो ।।
ग्रह दसां मतियाँ आइयाँ गइयाँ ।
बत्तां खूब, पुजाइयां मितरो ।।
गलत नी कित्ता, जाणी बुज्झी ।
दितियां खूब, सफाइयां मितरो ।।
नेड-दरेड उच-निच, मते इत्थी ।
चेडां खूब, भराइयां मितरो ।।
बोली अपणी, गांह बधाई ।
लोईं खूब, जगाइयां मितरो ।।
भाळी तोपी पैछ्डां ‘भगतें’ ।
राहां खूब, बणाइयां मितरो ।।
कुण जाणे
कुसदे मन्नें क्या, कुण जाणे ?
माहणु पक्खले, कुण पछाणे ?
चेहरेयां चढ़ाई परतां ।
कदी तक पक्के रंग छपाणे ।।
बेहलेयां बैठी नी निभणी ।
कदी तां पोणे पैर जमाणे ।।
बुरा करगे, बुराई मिलणी ।
रिसदे घाओ क़जो दखाणे ।।
भा-भत्तेयां पुछी पता चलदा ।
जोड़णे कितणे करी घटाणे ।।
ज़बरे भी थे कदकी जुआन ।
ईंह्यां ही नी बणे सयाणे ।।
ये तां मेरा दिल जाणे
ये तां मेरा दिल जाणे ।
कुण अपणे कुण बेगाणे ।।
चमड़ी पर चमड़ी ओढण ।
हन सैह बड्डे सयाणे ।।
काह्ळी करी क्या करना ।
दिक्खी सुणी बाग बसाणे ।।
रौंदड़ चेहरयां वाळे ।
कितणे की कुस पत्तियाणे ।।
सबना दी खैर मंगदे ।
ये भोले 'भगत' पुराणे ।।
पत्थरां दे देवते बणाये असां
पत्थरां दे देवते बणाये असां ।
बैठाळी ने खूब सजाये असां ।।
नदियां दे कंढेया बसदे रैह ।
फिरी फिरदे क़जो तरिहाये असां ।।
रिहड़ू - खोळू गाहे मते सारे ।
गीत भी सुणे कनें सुणाये असां ।।
धारां सांहीं हंगाईयां बाहीं ।
उम्मीदां जो फंगडू लगाये असां ।।
करनियां कदी पिच्छा नी छडदियां ।
दिल-दमाक खूब समझाये असां ।।
'भगत' खेलां खेली करी थकी गै ।
सुपनेयां च पतंग उड़ाये असां ।।
असां प्यारे दा तमाशा बणाणा लग्गे
असां प्यारे दा तमाशा बणाणा लग्गे ।
दिलां दी गलां, सरेआम सुनाणा लग्गे ।।
बंद तां लखां दी, मुठी खुली तां कखां दी ।
सयाणे गलाई गै, असां भुलाणा लग्गे ।।
खुले मुंह हंडुआं दे, बिल्ले मुंह मारदे ।
भुल्लां करी ने कजो लोक, पछताणा लग्गे ।।
शर्म शरमाणे दी हदां लंघी सारियां ।
ओबरिया दी गलां, सड़कां सुनाणा लग्गे ।।
ढक्की रखणे ढकोई रहणे जो भुल्ली गै ।
'भगत' दिल अपणा, शो केसां सजाणा लग्गे ।।
तमाशा दिखणा नी बैठी कदी किनारें
तमाशा दिखणा नी बैठी कदी किनारें ।
किछ पाणा तां डुबकी लगाणी मझधारें ।।
जीणे दी दौड़ धुपां, जिंद ढूंणमढूणी ।
मालुम नी कुण बसदा, बखें आरें पारें ।।
चोळे बदली बदली, चाल बदलदे लोक ।
रस्ते बदली चलदे, आरें कदी पारें ।।
लोक बचांदे नी, बस फोटु फ़िल्म बणादे ।
माहणु किहले लुटदे पिटदे भर बजारें ।।
अपणा बोझा 'भगत' अप्पु ही चुकणा पोंदा ।
कजो पछताणा रही दूये दे सहारें ।।
चलदे चलदे असां बड़ी दूर पूजी लै
चलदे चलदे असां, बड़ी दूर पूजी लै ।
कमर दुखणा लग्गी, कने गोड्डे सूजी लै ।।
खुशियां धनियां दियां पाहू, सच नी होंदा ।
दुःखां दीं आलीं, मते मीर भी डूबी लै ।।
ज़रूरतां देवते बणादियां पूजांदियां ।
असां नी बदले, जे इक बारी पूजी लै ।।
चाहणा कने ख़ुशी, दोनी सग्गी शोकणा ।
इक बधे दुई घटे, इक कोई दूजी लै ।।
'भगता' कुथु जाई करी, अपणी सुणाइये ।
अपणेयां निपणेयां, मुंह कन्न बूजी लै ।।
असां खडप्यां जो दुध प्यांदे रैह
असां खड़प्यां जो दुध प्यांदे रैह ।
तिन्हा डंगया असां बचांदे रैह ।।
दोयो अपणी अपणी जगहां मज़बूर ।
अपणे अपणे धरमां निभांदे रैह ।।
घातां लगाई डंगणा बैठयां जो ।
धरम करम दे शलोक सुनांदे रैह ।।
जान देई के ज़माना नी बदलणा ।
जींदे जितां दे जशन मनांदे रैह ।।
हिरखियां बरोधियां खूब जहर उगले ।
'भगत' बेख़ौफ़ रस्तयां जांदे रैह ।।
फिरी सैही मोहरे सैहो बिसात होणी
फिरी सैही मोहरे, सैहो बिसात होणी ।
हुण वादेयां दी इक होर बरसात होणी ।।
ठग हन सैह, ठगोणे दा बड़ा चा असां जो ।
फिरी सैह चालां, फिरी सैहो मात होणी ।।
जाणे कदेहा जादू, तिन्हा दिया जीभा ।
लग्गे सच्ची जेहड़ी, झूठी गलबात होणी ।।
पता है पक्का असां जो, बेवफा हन सैह ।
फिरी भी बेचैनी, कदी मुलाकात होणी ?
सैह चिहलदे जांदे, बणी मदमस्त हाथी ।
रोकी लिया शेर बणी, तां औकात होणी ।।
'भगता' बदली नी सकदे, मौसमा जो तुसां ।
सैह बोलगे दिन, चांहगे तां रात होणी ।।
असां किछ जीणे दे गुर सिखी लै
असां किछ जीणे दे, गुर सिखी लै ।
भुली नी जाण, इस करी लिखी लै ।।
जेहड़ा होया सैह करी दित्ता ।
नी होया तां परसाद सुखी लै ।।
कुसी बखें नी सोणा दिंदे लोक ।
चोंयीं पासें सिरहाणे रखी लै ।।
भला क्या बुरा, अप्पु पछैणया ।
नी तां सिक्के उछाळी दिखी लै ।।
अपणे मतलबें मतलब रखेया ।
खट्टे मिट्ठे फल, कई चखी लै ।।
सुपने तां दिखे, लालच नी किते ।
सुख रखी लै 'भगतें' दुःख भखी लै ।।
खैर खूब होयी असां पर भगवाने दी
'बंड पीड़ परायी' गल बीते ज़माने दी ।
अज सारेयां पईयो अपणे समाने दी ।।
तिन्हा दे उचयां महलां दी दीवारां ते ।
झाकण ईटां कुसी उजड़े आशियाने दी ।।
भरे जो लबडां ने लगांदे दुनिया वाळे ।
औकात होंदी क्या ख़ाली पैमाने दी ?
गुज़री गयी किछ मिली जुली गुज़ारी लई ।
मत खोल हुण गुथली अपणे एहसाने दी ।।
उलझी जदी जिंद मकड़ जाळेयां सांही ।
खैर खूब होयी असां पर भगवाने दी ।।
असां बोलया क्या तिन्हा समझेया क्या ?
गल तां 'भगता' थी नी कोई शरमाने दी ।।
रैह लिखदा लिखारिया
लेखां तू बांकयां नित लिखदा लखारिया ।
कोई पढ़ी तिन्हां गुण सिखदा लखारिया ।।
लिख जेहड़ा कटे जुलमां दी निहारिया ।
हाखीं रख खुलियां मत मिटदा लखारिया ।।
छेड़ धुन तू नचा, कलमा जो मदारिया ।
अपणी अणख बचा,मत बिकदा लखारिया ।।
खोली लियां गयान गुण दिया पटारिया ।
हंडोइयां बतां मत घिसदा लखारिया ।।
गै जेहड़े चली दिख अधिया दिहाड़िया ।
तिन्हां शहीदियां रैह लिखदा लिखारिया ।।
मते सारे गीत सुनाणे बाकी हन
अजहें कई अलख जगाणे बाकी हन ।
बिसरेयो हिसाब चुकाणे बाकी हन ।।
उमर नी होंदी सुपणेयां दिखणे दी ।
मते सारे खाब सजाणे बाकी हन ।।
जीणे दे सफ़रे च मिल्ले कई बिछड़े ।
भुले बिसरे मित्तर बुलाणे बाकी हन ।।
इक ते इक बध पहाड़ आये कने गै ।
पड़ाव कई होर गाहणे बाकी हन ।।
खोया क्या खटया,कुण जमा जोड़ करे ।
क़र्ज़ मालके दे चुकाणे बाकी हन ।।
खाईश जंग जितणे दी फोजियां जो ।
मोरचे पर पैर ज़माणे बाकी हन ।।
कलम कागज संभाली लैणे 'भगता' ।
मते सारे गीत सुनाणे बाकी हन ।।
कित्ते वादे कनें खूब निभाये भी
कित्ते वादे कनें खूब निभाये भी ।
रुसे माही असां खूब मनाये भी ।।
भालां निहालां भी करी लेइंयां ।
जोड़ करी ने दिन कदी घटाये भी ।।
परमातमे पर ही ज़कीन कित्तेया ।
सुखना कितीं कनें दिये जलाये भी ।।
रंगली दुनिया मज़े लै जीणे दे ।
फरजां दे कर्ज चुक्की ने चुकाये भी ।।
जग जहान जिंद तां इक मेला 'भगत '।
मुक्केया तां कुण अपणे पराये भी ।।
रगड़े
नोंयें कुत्थु पुराणे रगड़े ।
कुन्नी कुत्थु छुपाणे रगड़े ।।
सैह पुराणे मास्टरां दे ।
कितणी बार सुणाणे रगड़े ।।
बैठी निश्चैं गल समझाणी ।
हुण नी सैह लुआणे रगड़े ।।
लोकां दा राज बड़ा नोखा ।
लैणें वोट खुआणे रगड़े ।।
करड़ी फौजी सिखलाईयां ।
कितणे भाउ भुलाणे रगड़े ।।
जीणा मैदान लड़ाई दा ।
कितणे रोज़ सुलाणे रगड़े।।
सुलझाई अप्पू निपटाणे ।
नदिया "भगत" रुढ़ाणे रगड़े ।।
असां अपणे रस्तें चलदे रैह
असां अपणे रस्तें चलदे रैह ।
जलणे वाळे खूब जळदे रैह ।।
कामयाबियां दिखी ने म्हारियां ।
हथां जो अपणेयां मळदे रैह ।।
उपरा ते तां पाणिया ने सगदे ।
थल्ले ते जड़ां खुणी ठळदे रैह ।।
जे भला नी तां बुरा भी नी किता ।
पर वारां पर वार झलदे रैह ।।
'भगतें' नज़रां दूरा बख़ी रखियां ।
बिच्छु पैरां नेड़ें पळदे रैह ।।
उम्मीदां अजहें तक नी मरियां
खड़ैतरीं जेहड़ियां थीं खरियां ।
जुआडुआं सैहो छड्ड़ी चरियां ।।
सुपनेयां बणाईयां किश्तियाँ ।
मत्तियां डुब्बियां थोड़ी तरियां ।।
खैरख्वाह तेरे मते सारे ।
मन्ने दी पीड़ां कुन्नी हरियां?
ज़ोर जुल्म दिक्खी दिल तां रोया ।
हाखीं भी भरोई करी झरियां ।।
सुआरथियां खिंज्जियां लकीरां ।
खाईयां अज्जा तिक नी भरियां ।।
देश धरती दा सुरग बणे 'भगत' ।
उम्मीदां अजहें तक नी मरियां ।।
फुल्लां कनें लदोई डाळ झुकी गै
फुल्लां कनें लदोई डाळ झुकी गै।
चलदे मुसाफरां दे पैर रुकी गै।।
गरूर तुसां दा जायज था अड़ेयो।
असां ही सलाम करने ते चुकी गै।।
तुसां दियां अच्छाइयां मती सारीं।
मिंजो ली तरिफां दे बोल मुकी गै।।
गीत गुणां तुसां देयां गांदे गांदे।
मेरी जीभ कनें ये होंठ सुकी गै।।
मिंजो दिक्खा तां पता लगी जाणा।
कितने तोळे असां करीब ढुकी गै।।
छैळ मुखड़ा सूरज बणी चमकेया।
चेहरा छुपाई सितारे लुकी गै।।
ये मटाके नाज़ नखरे लश्कारे।
दिक्खी जळणे वाळे जळी फुकी गै।।
मेरी मजबूरियां दा मिंजो पता।
देरियें पूज्ज़े तां ळाहमे ठुकी गै।।
मेरियां हाखीं अंदर झांक मारा।
कितणे की सिसकदे सुपने मुकी गै।।
सरूर तां तुसां दे शबाबे बिच था।
खामखाह 'भगत' दारुये गडुकी गै।।
घर बणाया नदिया दे कंडे
घर बणाया नदिया दे कंडे ।
भर बरसाती पटौणे टँडे ।।
किहयां उस पार कोई जांगा ।
तरने तंई चिक्का दे हंडे ।।
सुपनेयां दिखी कम नी बणना ।
हिलाणा पोणे अपणे जंड़े ।।
जंग जिंदगी दी जिते सैयो ।
जेहड़े सुच्चे रस्तेयां हंड़े ।।
'भगत' तिन्हा दियां क्या रीसां ।
दिल गर्म जिन्हा दे दमाग ठंडे ।।
होया होणा
कोई घाव मुड़ी करी हरा होया होणा ।
या तां विशुआस पराणा तिड़कोया होणा ।।
जेहड़ा होया कदी बिण बज़हें नी होया ।
तीर बणी कोई बोल दिलें छोह्या होणा ।।
कित्ते जतन खूब भेत जरा भी नी लगेया ।
हाखीं मने दा कोप कोई धोया होणा ।।
सूरजे दे तापें जळदी धरती जो दिखी ।
खूब करी बरी बरखा बद्दल रोया होणा ।।
लमियां बजोगण रातां चन्द्रमे दी लोयीं ।
बिणी चुणी मणका माळा च परोया होणा ।।
किछ तां करना पोणा
रळी मिली करी लोको किछ तां करना पोणा ।
भुल्लां पुराणियां दा भाई डन भरना पोणा ।।
इक सोचदा दूजा करे, दूजा सोचे होर ।
जीणे तईं ऐथु कुसी जो तां मरना पोणा ।।
बहरूपिये फिरदे चेहरे मत्ते लगाई ।
भले बुरे बिच फरक पक्का हुण करना पोणा ।।
मुड़ना बड़ा मुशिकल इतणी दूर आई करी ।
जिंहियां भी होये मंज़िला ने जुड़ना पोणा ।।
'भगत' क्या होया जे तू घिरी गिया हरपासें ।
अपणे आपे कने भी तिज्जो लड़ना पोणा ।।
पैर अग्गें बधांदे रैहणा
बडुआं पकदेयां जाणा कने कोआं रडांदे रैहणा ।
हाथियां लंघी जाणा असां पैरां गणांदे रैहणा ।।
होई नफिकरे लोक निंदरां लैंण घोड़ेयां बेची ।
किहिंयां घरे जो चतुरे चोरां ते बचांदे रैहणा ।।
प्यार मोहब्बतां दियां रोज़ ऐथू लगदियां बोलियां ।
मुशिकल हीर रांझेयां जो प्रीतां निभांदे रैहणा ।।
बणांदे लोक तिन्हां जो, सैह हन लोकां जो बणांदे ।
सोखा झूठे सुपने दस्सी मूरख बणांदे रैहणा ।।
उठी खड़ोआ अपणेयां पैरां, औआ चलणा सिखदे ।
हुण छड़ी भी देया नकली भगवान बणांदे रैहणा ।।
इल्म है सारेयां जो इसा लाइलाज बिमारिया दा ।
छैळ नी लगदा फटेयो ढोले जो बजांदे रैहणा ।।
हरपासें मारामारी चोर चकारी रोणा धोणा ।
जरा भी अच्छाई दुस्से तां जशन मनांदे रैहणा ।।
मंजिल मिल्ले न मिल्ले मिंजो तिस्सा दी परबाह नी ।
'भगता' तेरा कम्म है पैर अग्गें बधांदे रैहणा ।।
निभाणा पोंदा
कोई अपणा रुस्से तां, हथ जोड़ी खूब मनाणा पोंदा ।
इक बारी दा जोड़ेया रिस्ता, उमर भर निभाणा पोंदा ।।
सुरग नरक दोयो धरती पर, करमां जो भुकताणा पोंदा ।
पुन पापां दा लेखा जोखा, येथी ही निपटाणा पोंदा ।।
दुनिया छैळ बनाणे, प्रीत लगाणे, रीत निभाणे तांईं ।
ज़ात-धरम बीड़ कने बन्ना, मितरो दूर हटाणा पोंदा ।।
करड़े लम्बे अणथोहे रस्ते, जाहलु अग्गें ओंदे तां ।
रिछराज बणी अपणे हनुमाने जो याद दिलाणा पोंदा ।।
निक्केयाणेयां जो सिध्धे रस्तें पाणे तांईं मितरा ।
प्यारे ने समझाई डांट लगाई के पतियाणा पोंदा ।।
सिध्धेयां बोलां दे पुठ्ठे मतलब खूब निकळदे दिक्खे ।
चिकडे देयां छिट्टेयां ते अपणा आप बचाणा पोंदा ।।
छैळ छबीली दुनिया 'भगता', इसदे टेड़े मेढ़े रस्ते ।
गप्प गडोंजा मारी मितरा सफरें दिल बहलाणा पोंदा ।।
सोच
पढ़णा सिख फिरी पढ़ाणे दी सोच ।
बणाई दिख फिरी ढाणे दी सोच ।।
पहाड़ गोहणा भी आई जाणे ।
पधरीयां पैर बढ़ाणे दी सोच ।।
तन मन सूचे कमां ने धोई लै ।
पाप मत गंगा रढ़ाणे दी सोच ।।
अपणियां कितियां अप्पु ही भुगतणियां ।
भुल दुये सिर मत मढ़ाणे दी सोच ।।
मन्नतां तां मनोई रहणियां 'भगत' ।
सुखना मंदरें चढ़ाणे दी सोच ।।
गल करी लैंदे
आ भाऊ मसले हल करी लैंदे ।
आस पास बैठी गल करी लैंदे ।।
खुणी पुट्टी कसूरां हुण क्या मिलणा ।
चेडां पराणियां चल भरी लैंदे ।।
मनुख जून कदी मिळणी कुजो पता ।
भव सागरे च दो पल तरी लैंदे ।।
सुखणां चढ़ाणा अजहें बाक़ी हन ।
समेत डन्न सोगी चल भरी लैंदे ।।
बैर बरोध मज़ाज छड्ड माहणु बण ।
'भगत' मालके ते चल डरी लैंदे ।।
बद्दल गड़कण सारे बरदा कोई कोई
गलांदे सारे पर करदा कोई कोई ।
डरांदे सारे पर मरदा कोई कोई ।।
जिंदगिया दे सौणे दरिया सरणाहदा ।
टपी जांदा पारें तरदा कोई कोई ।।
ढमुच्चियां मारदे पत्थर पलटोंदे नी ।
बद्दल गड़कण सारे बरदा कोई कोई ।।
दीन दुक्खियां बखी नज़रां सारे सुटदे ।
दुख दरद बंडाई हरदा कोई कोई ।।
'भगत' दिख तकदीरां माहणु पहनण लीरां ।
पांण पूरा जिस्में परदा कोई कोई ।।
मारी जुम्ही डुघिया आळी
मारी जुम्ही डुघिया आळी ।
करना सब परखी पड़ताळी ।।
जीणे दे जश्न मनांदा जा ।
रीत रुआजां रख संभाळी ।।
किहलेयां किहयां कुण करगा ।
इक हत्थें नी वजदी ताळी ।।
लोहा कड़क दिखेया टुटदा ।
रैह सलामत झुकदी डाळी ।।
हाखीं खोह्ली दिखणा पोणा ।
काळा कितणा कुसकी दाळी ।।
खेत पई खिल्ले अज भाळण ।
कुथु बांके बैल कने हाळी ।।
रटणा पोणे सैह पहाड़े ।
अठ पंजे हन होंदे चाळी ।।
कुण कुस जो समझाये अजकल ।
गल सच्ची लगदी इक गाळी ।।
हाखीं बंद भरोसा मत कर ।
बिष ही मिळदा सरपां पाळी ।।
पहलें धोणे मैल मना दे ।
वाद सजाणी पूजा थाळी ।।
जीणा इतणा भी सोखा नी ।
गोहे लोहे मनुख कुआळी ।।
बच्चे बैहडु पाळणे तांईँ ।
करना पोंदी खूब गुआळी ।।
चोंह दिनां दी चमक जुआनी ।
रात बुढापा होंदी काळी ।।
भाई चारा खूब पकाणा ।
बैर बरोधां चुल्हें बाळी ।।
कवता सच्ची सुथरी 'भगता' ।
कुनकी भाळी कुनकी टाळी ।।
थोडा होंसला बटोळणा पोणा
थोडा होंसला बटोळणा पोणा ।
कौये जो कौआ बोळणा पोणा ।।
झूठियां वाहवाहियां बन्द करी ।
सच जेहड़ा सैह तोळणा पोणा ।।
अमृते दा घड़ोलू तोपणा है तां ।
जहरे दा समुंदर छोळणा पोणा ।।
बौड़िया दा कचरा निकाळणे जो ।
गंदला पाणी घचोळणा पोणा ।।
पनीरे दा सुआद चखणा है तां ।
दधुनियें च सिरका घोळणा पोणा ।।
'भगता' अखें बखें भाळणे तांईं ।
मिट्टियां हाखीं जो खोलणा पोणा ।।
नज़रां जो उपर रख प्यारे
रात झुप हनेरी पर रस्ता दसणे जो हन तारे ।
दिख मत हेठा पासें नज़रां जो उपर रख प्यारे ।।
हार जितां दा इक लेखा जोखा होंदी ज़िंदगानी ।
लोक बुढापें तोपण तरकड़िया दे कानी खारे ।।
दरियां घटणे दी भाळा बैठेयो बैठी रैहे ।
जिन्हा मारी डुबकी सैओ भागां पार उतारे ।।
सिध्धे सुच्चे सच्चे माहणु पासें बैठी झूरन ।
चालाक चुगलखोर चमचयां दे होंदे पों बारे ।।
नोंये रस्तेयां खुणने वाले तां घट ही मिलदे ।
मनणा ही पोंदे दुनिया दे चळण रुआज न्यारे ।।
गुज़रे सैह दिन जुआनी हुण नी ओणे ओ मितरा ।
याद अजा तक औंदे बरसाती किणियां दे फारे ।।
मनचाहा मिलदा नी लैणा पोंदा जुगत लगाई ।
'भगता' खूब ढमुचियां मारा करदे अजकल सारे ।।
जिन्हा पर था भरोसा नीलाम होई गै
जिन्हा पर था भरोसा, नीलाम होई गै ।
रैहे जिन्हा पूजदे, बदनाम होई गै ।।
चतरे चलाकां दियां अजकल गुड्डियां चढ़ियां ।
थे जेहड़े माणदार, गुमनाम होई गै ।।
हर मुद्दे पर मतभेद, लड़दे इलां कां साही ।
सुआरथां तांईं, इकमत तमाम होई गै ।।
शरमा सारियां शराबे सांहीं पींदे गै ।
लुकी छिपी होंण बाळे, कम आम होई गै ।।
होर मुद्दे मते थे, मुकाणे तांईँ लोको ।
किहिंयां बापस, मिलेयो इनाम होई गै ?
देश धन दिखदेयां दिखदेयां दागी दित्ते ।
चक्के पर चक्के खूब सारे जाम होई गै ।।
जे मंगां जायज़, झट मन्नी मुकाई दिंदे ।
मन्नियां जाहलु जीण कई, हराम होई गै ।।
जित्थु ते निकलणे थे, देशे चमकाणे बाळे ।
देश - द्रोही नारे तित्थु, सुबह शाम होई गै ।।
जिंदे जी जेहड़े महापुरख पुछ्छे तक नी ।
उन्हां अपनाणा तैयार, तमाम होई गै ।।
जिन्हा गुज़रेयां, सदियां गुज़री गईयां ।
उन्हां दे सिरां पर , कई इलज़ाम होई गै ।।
वख्त बदलोया तां रोंदे हसदे दुस्से
वख्त बदलोया तां रोंदे हसदे दुस्से ।
बसदे उजड़े, उजड़ेयो तरसदे दुस्से ।।
जुआनिया दरयायें गळचाटे खादे ।
सैह टप्परी बणाई वन्नें बसदे दुस्से ।।
हकूमतां अपणियां हाकम भी अपणे ।
फिरी भी माहणु चपळियां घसदे दुस्से ।।
कुथु ते चल्ली करी कुथु असां आई पुज्जे ।
बड्डे जाणकार तुंब्बिया झसदे दुस्से ।।
जेहड़े मंजेयो शिकारी होंदे थे ।
अपणेयां बछांयां जालां फसदे दुस्से ।।
हिम्मतां तुसां भी बट्टी लेया ओ 'भगता' ।
बसोंदे अज़ ज़ीन काठियाँ कसदे दुस्से ।।
जीणे दा शौक पाळी दिख
जीणे दा शौक पाळी दिख ।
कंडे बतां दे ताळी दिख ।।
वक़्त बदलदे देर लगदी ।
मित्रा करें मत काहळी दिख ।।
दागां इक दिन धुळी जाणा ।
तन मने अपणे घाळी दिख ।।
दोस्तां च दुश्मण भी होंदे ।
अखें बखें खूब भाळी दिख ।।
ये जिंद बस चार दिनां दी ।
बैर वरोध जो जाळी दिख ।।
भ्याग 'भगता' ज़रूर होणी ।
उम्मीदां दी लौ बाळी दिख ।।
मोख गुनाहां दा करना पोणा
डन भुल्लां दा तां भरना पोणा ।
मोख गुनाहां दा करना पोणा ।।
पाप पुन्न अजकल पणछोंदे नी ।
इक नोंआं चश्मा जड़ना पोणा ।।
नोंयें चलण कनैं नोईं रीतां ।
परमेसर नोंआं घड़ना पोणा ।।
भव सागर टपणे तांईं मितरा ।
उचियां लहरां नैं लड़ना पोणा ।।
नोंयें पँगूर लियोणे तांईं ।
प्यूळे पतरां जो झड़ना पोणा ।।
जाहलु भी जनता जागी जाणा ।
कुकर्मियां कुड्डें दड़ना पोणा ।।
'भगत' जणेतड़ नोंयें नीणे तां ।
बुज़ुर्ग इक ढोलें मड़ना पोणा ।।
फिरी हुण कैस दी तलास है?
सब किछ एथू आसपास है ।
फिरी हुण कैस दी तलास है ?
सैह क्या जेहड़ा गरां च नी ।
शहरां मिली जांदा खास है ?
अमृत भरेया पियाला हत्थें ।
सतांदी तिजो कुण पियास है ?
जेहड़ा भी है सामणे है ।
गुज़रेया सैह इतिहास है ।।
स्याणेयां दे बोलां दम था ।
बाकी भलेयो बकवास है ।।
शहरां ते गरां जो वापसी ।
वक़्त सैह दूर नी पास है ।।
बदलदेयां देर नी लगदी ।
जमाना, पूरा बिसुआस है ।।
जे भी होणा बधिया होणा ।
'भगत' खामखाह उदास है ।।
हर सुआले दा हल भाऊ
गट्ठी बन्ह इक गल भाऊ ।
हर सुआले दा हल भाऊ ।।
दरेडें ज़रा की ठिकाणा ।
बस थोड़ा होर चल भाऊ ।।
अपणे फ़रजां निभांदा जा ।
चाहे जो मिल्ले फल भाऊ ।।
दिखी सुणी के पैर पुटणा ।
हर जगह छुपया छल भाऊ ।।
अपणी पछाण बणाई रख ।
भीड़ा कने मत ऱल भाऊ ।।
अज़ दा कम अज़ करी लैणा ।
जिंदगी पल दो पल भाऊ ।।
'भगत' सुपने मते दिखी लै ।
खड़ो, हाखीं मत मल भाऊ ।।
जे खाणा सैह कमाणा पोंदा
जे खाणा सैह कमाणा पोंदा ।
मुल हर चीज दा चुकाणा पोंदा ।।
उचाइयां जाई उड़णे तांईं ।
पैर थल्लें पिड्डा जमाणा पोंदा ।।
नशा करी जानी धूं नी देणा ।
अधिया धामा ही जाणा पोंदा ।।
हाख मिटटी खाणे बालेयां जो ।
पत्थर गिट्टू भी चबाणा पोंदा ।।
किहल्लेयां ज़ंगां नी जितोंदियां ।
सुत्तयां जगाई मिलाणा पोंदा ।।
ठगां ठेरेयां हथें राजकाज ।
मन मारी के समझाणा पोंदा ।।
अपणे हक़ पाणे तांईं 'भगता' ।
किछ फरज़ भी तां निभाणा पोंदा ।।
चला किछ करी लैंदे
करने जो कम मते, चला किछ करी लैंदे ।
बचेयो क़र्ज़ फरजां दे, किछ भरी लैंदे ।।
पुन पाप दे तरकडु बट्टे अपणे अपणे ।
बहस क़जो, परमात्मे ते किछ डरी लैंदे ।।
सारेयां जो खुश रखणा मुमकिन नी होंदा ।
जिद्दो सराहण लोक रूप किछ धरी लैंदे ।।
ज़ात धर्म नी, असां दी पछाण देश बणे ।
छड्डी दूजे रंग बसंती बरी लैंदे ।।
साह लैणा ही जीणा नी होंदा 'भगता' ।
सरण्हाँदे दरियाये च किछ तरी लैंदे ।।
पीणा ही छडीता
रोई पिट्टी करी खस्सम कीता ।
सैह भी लोको, इल्लां काँ नीता ।।
मसें जोड़ेया दरोहलें मखीर ।
घड़िया भरें चोरां बिहणी नीता ।।
डुग्घा तुसां दिया सुरा दा खुमार ।
भलेयो असां पीणा ही छडीता ।।
टिपड़ुए देयां कोठडुआं दिक्खी ।
अज पुरोहतें कितणा किछ पढ़ीता ।।
चलण पुराणा दुनिया दा अड़ेयो ।
कसूर कुसी दा, कुसी पर मढ़ीता ।।
तेरे सिद्धे सादे बोल 'भगता' ।
तिन्हां दा लोकां, क्या क्या घड़ीता ।।
हंडदेयां हंडदेयां पैर तपदे रैहे
हंडदेयां हंडदेयां पैर तपदे रैहे ।
फासले भी मंजलां दे खैर घटदे रैहे ।।
लैंदयां जो दिंदयां जो होण लगियां संझां ।
खूब सोणेयो असां दिन भर रिड़कदे रैहे ।।
बाहजी साथें सफर कटणा मुश्कल बझोंदा ।
दोहयो सोगी चली धारां च टपदे रैहे ।।
जेहड़े करन हिल जुल सैयो दुसण अज जींदे ।
जिंदगी भर खूब जीणे जो तरसदे रैहे ।।
बदलदे वक़्तें पछाण नशाण बदली सट्टे ।
दिन मती बारी बधी ने रात घटदे रैहे ।।
दाग गहरे मुश्कलां ने मुहटदे
पुट्टू अपणे मुलखे दा जिंहडा पुटदे ।
मिली जुली ने देश धन जलाणा जुटदे ।।
पढ़ाई पुट्ठी पट्टी भोळे लोकां जो ।
तोड़ फोड़ां कराई ने चांदी कुटदे ।।
सुणने वाळे गलत या सुणाने वाळे ।
ढंग पुट्ठे, चुक्की परें, कैंह नी सुटदे ?
लोकां दी, लोकां तांईं, लोक बणादे ।
गोरमिंट अपणी, वसुआस कजो टुटदे ?
लोकां छाह तक नी, मलाई अप्पु खांदे ।
मेंहणतां करण होर, मौजां खुद लुटदे ।।
इक ते इक बध जख्म सैंहदे देश कौम ।
'भगत' दाग गहरे मुश्कलां ने मुहटदे ।।
हर कुसी जो कैसी न कैसी दा सरूर
हर कुसी जो कैसी न कैसी दा सरूर ।
रंग रुपे दा कुथी दौलता दा गरूर ।।
रोंदेयां औंणा रुआई कने जाणा ।
कई जुग पराणा ज़माने दा दस्तूर ।।
कोई बोले मिजों दे बड्डा कोई नी ।
होये सैह तिसदे दमागे दा फितूर ।।
कोई अश्वथामा अज़हें अमर न होया ।
जाणा पोणा इक दिन सारेयां ज़रूर ।।
परमेसरें इक्को सार बणाई भेजे ।
निक्के बड्डे ऐथु बणे तिसदा क्या कसूर ।।
अपणे अपणे गड्डयां सारे दड़कांदे ।
'भगत' रैंहदा पिछें कोई निकळे दूर ।।
अप्पु बस्सी लिया
जिंदगी इक जंग, कमर तुसां कस्सी लिया ।
कल दा कुस जो पता, अज मसां हस्सी लिया ।।
ढिल गोछिये अधिया धामा रही जांदे ।
दौड़ दौड़णी, झुलदे नाड़े ठस्सी लिया ।।
दूजे दे भरोसें पहाड़ नी चढ़ोंदे ।
अपणे हथां छैणी हथौड़ी रस्सी लिया ।।
खुशियां गमियां दा जमा ज़ोड ये जीणा ।
कदी कुथी चोट लग्गे तां अप्पु झस्सी लिया ।।
उजड़ेयां जो बसाणे ते बड़ा पुन नी ।
पर सब ते पहलें 'भगता' अप्पु बस्सी लिया ।।
नज़रां ओंदा नी
जेहड़ा सुझदा सचमुच होंदा नी ।
जेहड़ा होंदा नज़रां ओंदा नी ।।
जेहड़ा गलांदे सैह करदे नी ।
जेहड़ा करदे सैह गलोंदा नी ।।
मते मुखौटे लगाई ने फिरदा ।
माहणु बहरूपिया पणछोंदा नी।।
कुथु जो जांदी बत कुन्हाँ ते पुछणा ।
लोक दौड़ा दे, कोई खड़ोंदा नी ।।
कम्मे दी गल लबड़ां च रखी लैंदे ।
क्या करना मिंजो तां सुणोंदा नी ।।
जग इक भूल भुलैया मेरे मित्रा ।
नहीं तां 'भगत' कदी पखलोंदा नी ।।
नोआं पंगूर फुटदा ज़रूर
सब्रे दा बन्ह कदी न कदी टुटदा ज़रूर ।
धरती थलें दबोया लावा फुटदा ज़रूर ।।
चोपाटे पर खुला छड़ी रखेया रूप धन ।
कदी न कदी देरें सबेरें लुटदा ज़रूर ।।
जितणियां मर्ज़ी धन दौलतां संगेली लिया ।
मोह माया दा जग जंजाल छुटदा ज़रूर ।।
चिंगारी सुळगे तां ज़रूर धुंआं उठदा ।
सच्चाई जित्ते, दम झूठे दा घुटदा ज़रूर ।।
जेहड़ा बाहेया सैह लुणना ही पोंदा ।
बिगड़ेया छोरु जींहंडा पुटदा ज़रूर ।।
'भगता' परमेसरे दी लीला बड़ी नोखी ।
परलै बाद नोआं पंगूर फुटदा ज़रूर ।।
शोर मचदा रिहा
उस देयां इशारेयां, मैं नचदा रिहा ।
खेले जेहड़े खेल, सैह रचदा रिहा ।।
बोलणे जो सब किछ मेरे हथें होया ।
किता सैयो जेहड़ा, तिदो जचदा रिहा ।।
जिंदगिया दी दौड़ तां सबना लगाई ।
जित होई जेहड़ा, साथी सच दा रिहा ।।
सुख जीणे दे हर कुसी जो नी मिलदे ।
मज़े लै जेहड़ा, नशे ते बचदा रिहा ।।
खरे खोटे तज़रबे दा घोळ जिंदड़ी ।
उम्र बधदी गयी, सुच्चापण गुअचदा रिहा ।।
कुस पासें पैरां पुटिये? टोकदे लोक ।
'भगत' अगें बधी गिया, शोर मचदा रिहा ।।
परमेसरे हुड़ी मत रखदा पुजारिया
परमेसरे हुड़ी, मत रखदा पुजारिया ।
कुण जगह, सैह नी जिथु, बसदा पुजारिया ।।
परसाद बंडणा, लगन भजन दिखी सुणी ।
रुतबा चड़त्तर, मत परखदा पुजारिया ।।
पूजा पराथना, कर सादेपणे कने ।
ढोंगां क़जो नयां नित, रचदा पुजारिया ।।
भोजन कने प्रभु भजन दोनीं बखो बखें ।
मत होर मंगदा, रह हसदा पुजारिया ।।
भरया घड़ा गुणी पुरख, कदी छलकण नी ।
झूठा गुमान छड़, रह बचदा पुजारिया ।।
अंध बिसुआस दूर भगाणे जतन करी ।
चलदा हथ पकड़ी रख, सचदा पुजारिया ।।
भगवान बेचदे अज बाबे बणी 'भगत' ।
तू भी तिसा बता, मत फसदा पुजारिया ।।
दौर बेकदरां दा मुकणा चाहीदा
दौर बेकदरां दा मुकणा चाहीदा ।
बेसोबतेयां जो रुकणा चाहीदा ।।
छैळ होणा फुलां दी फितरत होंदी ।
बुरियां नज़रां जो झुकणा चाहीदा ।।
सबना दे जीणे दा बख बख अंदाज़ ।
दुये दे पालें नी ढुकणा चाहीदा ।।
ज़ात धर्मा दे बीड़ां बन्नेयां लंघी ।
धूड़ कट्टरपणे पर भुकणा चाहीदा ।।
सुच्चे स्नेहे भेजदे रैहणा 'भगत' ।
पुतळा खोटां दा फुकणा चाहीदा ।।




0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home